رادیو رنگین کمان Radio Rangeen Kamaan

در گستره ی ادبیات - فرهنگ و جامعه

لوله ی تفنگ بجای زبان
نویسنده : - ساعت ۱٠:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۳/٢٠
 

 

 

 

 فضل الرحیم رحیم

  خبر نگار آزاد

 

                هنوز هم لوله ء تفنگ به جای زبان   

  آنانیکه توان و قدرت بیان اندیشه ء خود را دارند و اندیشه های شان چون خورشید دور ازوسوسه های شیطانی است با زبان خود  منطق اندیشه های شانرا بیان میدارند ولی آنانیکه وسوسه های شیطانی در اندیشه های شان گزینش یافته ، با زبان تفنگ می خواهند اندیشه های شانرا به کرسئ حقیقت بنشانند. فراموش نباید کرد  که برداشت مردم و تحلیل حافظهء تاریخ در دفتر زمان سیاه را سیاه و سپید را سپید می نگارد.

  کشتن اجمل نقشبندی خبرنگار جسور و سه بانوی پر تلاش ، مدبر و کار اگاه در عرصه ژورنالیزم ، شیما رضائی ، شکیبا سانگه آماج و ذکیه ذکی در یک سال و اندی به هر انگیزه ی که باشد، از چشم  خونپا ره ء جاهلی  که تحقق همه ء خواسته هایش را در کشتن ، به خون تپاند ن ، به خاک و خاکستر ساختن طرف مقابلش می بیند، نشانه گرفته شده و با دستی ماشهء لعنتی تفنگ را فشار داده است که یگانه بازوی پر قدرتش انرا تصور می کند و خود را بد ین گونه به جنس مرد چسپ می زند . این هیولا های انسان نما دنیا را از عینک  های سیاه شان خیره تر از عقل شان می نگرند که  جز  زور ، تحکم جاهلانه ،تاریکی  و وحشت چیزی دیگری نمی تواند چوکات تصورات در تصویر های ذهن شان را بسازند، این تیپ آدمان  خود را نه از حدقه های چشمان خود بلکه از نشانه گیر تفنگ می بینند و دستان شان با هیچ چیزی دیگری جز ماشه ء تفنگ راحت تر نیستند.برای همچون موجودات هیچ ارزشی ندارد که که نخبه گان و اهل فن ژورنالیزم با چی مشکلات به این درجه می رسند تا برنامه های ذوقی وتفریحی ، ادبی و فرهنگی ، سیاسی و تحلیلی را  می سازند و یا از هر گوشه و کنار وطن از حال احوال وطنداران شان با ارایه ء گزارش ها دیگران را در جریان قرار میدهند . ایا ائین مردانگی چنین است که چشم و زبان جامعه که همین خبرنگاران و دست اندر کاران عرصه ژورنالیزم هستند نابود شوند؟ نه هر گز نه .مگر کسانی چنین می اندیشند و چنین عمل می کنند که باور و ایمان شان وسیله ئی و به اندازه عقل ناقص شان سیاسی است . در غیر ان به جای استفاده از زبان خاکستر بار تفنگ می شود چون اولاد ادم از زبان خود برای بیان اگر چیزی بنام اندیشه ، عقیده ویا گفتن دارند استفاده برند . هر باری که تابوت این شهیدان پاکباز و جگر گوشهء های عزیز به خاک سپرده می شوند، دستان زیادی با  نوای ماتم باری از اه  و فریاد برای  خشکید ن این دستا ن نا پاک که با فشار دادن ماشه ء تفنگ دل پر از عشق و محبت را می درد و برای کور شدن چشمانی که از نشانه گیر تفنگ  رخسار روشنگران عاشق را به نشانه می گیرند بلند می شوند.  آنروز دور نیست .

             روان تان شاد باد راهیان ازادی اندیشه و بیان .