رادیو رنگین کمان Radio Rangeen Kamaan

در گستره ی ادبیات - فرهنگ و جامعه

بزرگداشت فردوسی
نویسنده : - ساعت ٧:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٢/٢٢
 

                  

    بزرگداشت فردوسی 

   بیست و پنجم اردیبهشت ماه ۱۳۸۶ خورشیدی

    ( ۱۵می ۲۰۰۷ میلادی)

سه شنبه پانزدهم ماه می ۲۰۰۷ میلادی برابر با بیست و پنجم اردی بهشت ماه ۱۳۸۶ خورشیدی سالروز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی است.

 این شاعر بزرگ حماسه سرای زبان فارسی در سال ۳۲۹ خورشیدی در قریه ی باژ طوس در یک خانواده ی دهقانی زاده شد.

 شاهنامه ی فردوسی یکی از شاهکار های ادبیات زبان فارسی آفریده ی ذهن هنر مند و خامه ی هنر آفرین این شاعر بزرگ سده ی چهارم و پنجم خورشیدی ست.  شاهنامه گذشته از سر زمین های پارسی زبان مورد ستایش شاعران  - نویسندگان و پژوهشگران  سراسر جهان نیز قرار دارد.  شاهنامه ی فردوسی دنباله و مکمل شاهنامه ی ابو منصورئ دقیقئ بلخی است.  دقیقئ بلخی هنوز یکهزار بیت از این شاهنامه را سروده بود که به دست دشمن فرهنگ ستیزی کشته شد.  وقتی نسخه ی از آن به دست فردو سی رسید با شروع شاهنامه کار دقیقی را به پایه ی کمال رسانید.  او در آغاز سرودن شاهنامه چهل سال داشت .

 فردوسی این کتاب بزرگ منظوم حماسی زبان فارسی را که مشٌـون از داستان های رزم آوران باستانئ  فرهنگ دیر پای آریاییان است با رنج و مشقت فراوانی به پا یان می رساند.  فر دوسی در سن شصت و شش سالگی  به فقر و تهیدستئ بی مانندی دچار شد و این دو رانی است که او کار سرایش شاهنامه را بایست به انجام می رسانید.  شاهنامه ی فردوسی گذشته از ارزش تاریخئ آن یکی از ناب ترین آثار ماندگار  ادبیات زبان فارسی است که با شیوا ترین سروده های حماسی و  زیبای زبان فارسی با کاربرد واژه های ناب این زبان به یادگار مانده است.  

فردوسی حق داشت که بگوید:

نمیرم ازین پس که من زنده ام          که تخم سخن را پراگنده ام

فردوسئ بزرگ در آغازین فصل شاهنامه به ستایش از خرد و دانش می پردازد. خرد مندی  و خرد گرایی در دیدگاه فردوسی مرتبت بسیار والایی دارد که در این موجز نوشته پیرامون فردوسی به گزیده ی ازاین سروده بسنده می کنیم:

  خـرد زنده ی جـاودانی  شـناس                        

                                              خـرد مایـه ی زندگـانی شـناس

وزو شــادمانی وزو مـردمیست                       

                                               ازویت فـزونی وزویت کمـیست

 چه گـفت آن هنر منـد مـرد خـرد                       

                                                 کـــه دانا ز گفــتار او بر خـورد

 هشیـــوار دیـــوانه خـــواند ورا                         

                                                 همان خویش بیگانه خواند ورا

خرد جسم و جانست چون بنگری                  

                                        تو بی جسم شادان جهان نسپری

همیـشه خــرد را تو دســتور دار                    

                                          بدو جــــانت از ناســــزا دور دار

خــــرد افســـر شــهریاران بود                     

                                          خــــــرد  زیــور نامـــــــــداران بود

     کسـی که خرد را ندارد ز پیش                         

                                        دلش گردد از کرده ی خویش ریش

 به گفــــتار داننــدگان راه جــوی                   

                                        به گیــتی بپوی وبه هـرکس بگوی

چو دیدار یابی به شـــاخ سخن                    

                                       بـــدانی که دانــش نیــاید بــه بن

 خانم توران شهریاری یکی از شاعر زنان کشور همزبان ما ایران به خاطر بزرگداشت از فردوسی بزرگ سروده ی دلنشینی دارد که ما این شعر دل انگیز  را با دکلمه ی خانم توران شهر یاری  از طریق رادیو رنگین کمان پخش کرده ایم که باز پخش آن  را تا یکی دو روز دیگر هم خوانندگان گرامئ این نوشته میتوانند با مراجعه به سایت رادیو آن را بشنوند:

www.live365.com/stations/rangeenkam5132