رادیو رنگین کمان Radio Rangeen Kamaan

در گستره ی ادبیات - فرهنگ و جامعه

یاد روز حافظ
نویسنده : - ساعت ٦:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٧/٢۱
 

           

        یاد روز حافظ

هژدهم مهر ماه  یاد روز شمس الدین محمد حافظ ٬   شاعر بزرگ    زبان پارسی را به همه دوستداران حافظ بویژه فرهنگیان افغانستان ٬ تاجیکستان و ایران شاد باش میگوییم.

آگاه گردیدیم که بزرگداشت حافظ در آرامگاه او ٬ باغ مصلا ٬ در کنار  رود رکناباد شیراز  بر گزار گردیده و فرهنگیان  آرامگاه اش را گلباران کردند.  برنامه ی گرامیداشت حافظ به مدت چهار روزهمراه با سخنرانی هایی پیرامون این بزرگمرد زبان پارسی ادامه دارد.  

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت

کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا را

فغان کاین لولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب

چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را

ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است

به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را

من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم

که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را

اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم

جواب تلخ می زیبد لب لعل شکرخا را

نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست تر دارند

جوانان سعادتمند پند پیر دانا را

حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو

که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را

غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ

که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را


 
 
 
نویسنده : - ساعت ٤:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٧/٢۱
 

                                    

                                      پیام شادباش

               شانزدهم مهر ماه ۱۳۸۶ خورشیدی  ٬  آغازین روز جشن مهرگان ٬

این خجسته یادگار پرافتخار نیا کان مان را به همه ی مردم افغانستان ٬ تاجیکستان و ایران  

                                             شادباش میگوییم .  

                                                                              رادیو رنگین کمان    

                                          www.live365.com/stations/rangeenkam5132                        


 
 
آب را گل نکنیم
نویسنده : - ساعت ٧:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/۱٥
 

                              

                                            آب را گل نکنیم !

آب را گل نکنیم :

در فرو دست انگار٬ کفتری می خورد آب

یا که در بیشه ی دور ٬ سیره ی پر می شوید

یا در آبادی ٬ کوزه ی پر میگردد

آب را گل نکنیم :

شاید این آب روان ٬ میرود پای سپیدار٬ تا فرو شوید اندوه دلی

دست درویشی شاید ٬ نان خشکیده فرو برده در آب

زن زیبایی آمد لب رود

آب را گل نکنیم :

روی زیبا دو برابر شده است

چه گوارا این آب ٬

چه زلال این رود ٬

مردم بالا دست چه صفایی دارند!

چشمه هاشان جوشان ٬ گاو ها شان شیر افشان باد !

من ندیدم دهشان

بی گمان پای چپر ها شان جا پای خداست

ماهتاب آنجا ٬ میکند روشن پهنای کلام

بی گمان در ده بالادست ٬ چینه ها کوتاه ست

مردمش میدانند ٬ که شقایق چه گلی ست

بیگمان آنجا آبی ٬ آبی ست

غنچه ی میشگفد ٬ اهل ده باخبر اند

چه دهی باید باشد!

 مردمان سر رود ٬ آب را می فهمند

گل نکردندش ٬ ما نیز

آب را گل نکنیم !

                                      سهراب سپهری